Kępa Nagnajewska
Pierwszy człon nazwy pochodzi od kępy, czyli zarośli porastających tereny bezpośrednio stykające się z brzegiem. Natomiast drugi człon Nagnajewska pożyczył sobie brzmienie od Nagnajowa, wioski położonej na prawym brzegu. Kępa Nagnajewska to nadwiślańska wioska, której teren nie zawsze znajdował się na lewym brzegu Wisły, a więc nie zawsze należał do lewobrzeżnej Sandomierszczyzny. Dowód na niestałość koryta Wisła to Syberia – duża stosunkowo wyspa na Wiśle odległa od wsi ok. 3km, porośnięta wikliną i lasem (lata 1939 – 45).
Na karty wielkiej historii Kępa Nagnajewska weszła w II połowy 1944 roku, kiedy to przez jej teren przewaliły się wielkie siły wojskowe. Na przełomie lipca i sierpnia 1944 roku nacierająca ze wschody Armia Czerwona postanowiła przekroczyć ważną strategicznie – linię Wisły zażarcie bronioną przez wojsko niemieckie. Próbowała bezskutecznych ataków w okolicach Sandomierza, ale dopiero – i to dzięki polskiej partyzantce z oddziału BCh Czernika – udało się tego dokonać między Kępą Nagnajewską, a Chodkowem. Rosjanie wybudowali tu most pontonowy, przez który przechodziło wojsko z ciężkim sprzętem. Niemcy oczywiście nie przyglądali się bezczynnie przeprawie i bombardowali przez dwa tygodnie most i okoliczny teren.
Podobnie jak i inne miejscowości nadwiślańskiego pasa również Kępa nastawiła się w ostatnim półwieczu na ogrodnictwo. Na koniec 2010 r. w Kępie mieszkało 100 osób.
Bibliografia
Opis miejscowości zacytowano w całości z książki „Encyklopedia Sandomierska – Tom I” autorstwa Józefa Myjaka wydana przez Starostwo Powiatowe w Sandomierzu wydawnictwa Myjakpress „Folwark Miejski”